zobacz wszystkie wpisy

if the worst comes to the worst / No pain, no gain

Dzisiaj bez piosenki-udręki.

Nie przychodzi mi żadna do głowy. Żadna która wpada w klimat tego nędznego poniedziałku. Chyba nie zawsze znajdujemy odpowiednie piosenki.

Jak już wspomniałam - chora byłam. Ale żyję. Jakość mojego życia jest szemrana i wątpliwa ale żyje. Jak zwykle na tarczy. Ale żyje.

Chciałabym nieść Wam Moi Mili Serca Bohaterowie niczym gołąbek pokoju dobre nowiny. Coś super. Coś co lubimy. Coś co się fajnie sprzeda. Coś dla każdego. Coś ładnego. Coś modnego. Coś drogiego. Coś wesołego. Coś Cokolwiek. ALE. Ale muszę jak zawsze zawieść. Moja wina. Głupi Charlston. Nie ma międzyplanetarnego shitu. Nie ma zabawnych anegdot. Nie ma radosnej piosenki. Nie ma fragmentu książki. Textu.

Wypiłam dziś dużo kawy. Spaliłam wiele papierosów. Jabłko zjadłam. Brzydko się pomalowałam. Mam dzień złej fryzury. Jest duzo śniegu. Obowiązków.

Nie lubimy poniedziałków, co?

Poniedziałki mają chyba to do siebie że z jednej strony dają szanse na "może jak się uda" całkiem fajny tydzień - a z drugiej dają żal skończonego weekendu. I czekaj tu 5 dni. W sumie to tez zalezy - jak jest na co to się czeka. 

Nie mam dziś dla Was nawet mądrych myśli.

Nie mam ich w zasadzie to i nawet dla siebie.

Sprzedaje się w ładnym opakowaniu. Ok - dziś nie w takim ładnym. ALe to naprawie. Obiecuje. Naprawdę. Już będę dobra i super. Jak tylko sobie to można wymarzyć. Naprawde.

Moi Mili. Moi Drodzy. Moi Towarzysze Broni. Serce wam moje niosę. W prezencie. I łykam płatki sniegu. I uciekam wzrokiem gdziekolwiek. I w zasadzie to tak jakby to nic nie ma. Nasze miasta są puste. Nawet nie odsniezają mi klatki.

xoxo