» Witamy na platformie Ślubowisko.pl ! Zaloguj lub Zarejestruj się!

Forum - Zaproszenia ślubne i odmiana nazwisk - jak to zrobić?

70981Wyswietleń
171Odpowiedzi

  • (01.11.2010 - 13:03)

    my dla pewności pytaliśmy rodziców jeśli był to ktos z rodziny lub poprostu dzwonilismy do tych osób...

  • (02.11.2010 - 11:24)
    "Zapraszamy Sz. P Agnieszkę i Michała Lach...

    I tak było dobrze, bo ich nazwiska się nie odmienia" - to nieprawda, że to nazwisko się nie odmienia. Oczywiście odmieniają się tylko nazwiska kobiet zakończone na -a, więc tutaj nazwisko pani Lach zostawiamy, ale w przypadku pana wygląda to tak: widzę Michała Lacha, tańczyłam z Michałem Lachem itp.

    Nie ma tak, że ktoś powie, że jego nazwisko się nie odmienia i już. Bo w 99 przypadkach na 100 się odmienia! I w zaproszeniu powinno być: Zapraszamy Agnieszkę i Michała Lachów. Tak jak zapraszamy Kowalskich, tak Lachów, Płochów, Chrobaków i tak dalej.

    Przy wypisywaniu zaproszeń ślubnych jest wiele wątpliwości odnośnie nazwisk, ja korzystałam ze słownika ortograficznego oraz ze strony PWN-u w internecie

    http://poradnia.pwn.pl/lista.php?kat=9&od=220

    gdzie rozwiewane są różne wątpliwości dotyczące j. polskiego, kilka przytaczam ponieżej:

     

    Witam,
    jak należy odmieniać nazwiska na zaproszeniach? Nazwisko Kopka: „Zapraszam WP Annę i Jana Kopka” czy „Kopków”? Nazwisko Trybała: „Zapraszam WP Annę i Jana Trybała” czy „Trybałów”? A jak zapraszam Marię? Wtedy Marię Trybała czy Trybałę?
    Z góry dziękuję za odpowiedź.
    Nazwiska należy odmieniać. Ich nieodmienność można zaakceptować tylko w szczególnych okolicznościach, np. gdy są to nazwiska obce o osobliwym zakończeniu, do których trudno stosować nasze reguły gramatyki.
    Nazwiska podane w pytaniu nie powinny jednak sprawiać problemów w odmianie, a w związku z tym piszemy: „Zapraszam WP Annę i Jana Kopków”, „Zapraszam WP Annę i Jana Trybałów”, „Zapraszam Marię Trybałę”.

    Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski

     

    Chciałabym się dowiedzieć, czy nazwisko Kujawka odmienia się tak jak wspomniane przez Państwa Pastuszka i czy istnieje różnica w przypadku odmiany męskiej i żeńskiej. Z góry dziękuję za odpowiedź.
    Z poważaniem
    E. Kujawka
    W liczbie pojedynczej nazwisko Kujawka odmienia się identycznie, bez względu na rodzaj (D. Kujawki, CMs. Kujawce, B. Kujawkę, N. Kujawką, W. Kujawko a. Kujawka), a w liczbie mnogiej (gdy chodzi o rodzinę, parę małżeńską, grupę mężczyzn o tym nazwisku): MW. Kujawkowie, DB. Kujawków lub (w odniesieniu do grupy kobiet o tym nazwisku) MBW. Kujawki, D. Kujawek. W pozostałych przypadkach tak samo: N. Kujawkami, Ms. Kujawkach.

    Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski

     

    Szanowni Państwo!
    Dwa lata temu wyszłam za mąż i dotychczas nie dowiedziałam się, jak poprawnie odmienia się moje nowe nazwisko – Gruda. Czy powinniśmy przedstawiać się: Iwona i Sylwester Grudowie, czy też Gruda? A jak będzie w dopełniaczu – Grudów? Jak nazywa się nasza córeczka – Grudówna czy Grudzianka? Mam nadzieję, że może to być potraktowane jako jedno pytanie.
    Z góry dziękuję za odpowiedź
    Z poważaniem
    Iwona Minakowska-Gruda
    Powinni się Państwo przedstawiać jako Iwona i Sylwester Grudowie. W dopełniaczu i bierniku powinno być Grudów.
    Nazwiska panieńskie wyszły już prawie całkowicie z użycia, gdyby jednak chcieli Państwo nazywać córkę za pomocą odpowiedniej formy, należałoby powiedzieć Grudzianka (można też jednak zaaakceptować formę Grudówna).

    Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski

    Ten post edytował 03.07.2012, 19:25
  • (02.11.2010 - 11:27)

    odmiana nazwisk na -o

    Witam serdecznie.
    Mam nowych znajomych: pan Czubko i pani Czubko. Moje pytanie to: czy odmiana nazwiska Czubko jest taka sama jak np. Matejko? Czubki, Czubce, Czubkę, Czubką? Czy można nie odmieniać tego nazwiska? Odmiana żeńskiej formy tego nazwiska nie występuje, zgadza się?
    Bardzo proszę o pomoc. Dziekuję i pozdrawiam
    K.K
    Nazwisko Czubko odmienia się tak jak Matejko, np. dom pana Czubki, rozmowa z panem Czubką, książka o panu Czubce. W odniesieniu do kobiety pozostaje nieodmienne, np. dom pani Czubko, rozmowa z panią Czubko, książka o pani Czubko. Odmienia się zaś w liczbie mnogiej: dom państwa Czubków, rozmowa z państwem Czubkami, książka o państwu Czubkach.
    W taki sposób odmieniają się wszystkie nazwiska słowiańskie o twardym zakończeniu tematu fleksyjnego. Miękkotematowe mają odmianę taką jak imię Józio, np. Józio Puzio, Józia Puzia, Józiowi Puziowi, Józiem Puziem, o Józiu Puziu. Porównajmy: dom Józia Puzia, ale dom Józia Czubki; rozmowa z Józiem Puziem , ale rozmowa z Józiem Czubką. Jak widać, Puzio i inne słowiańskie nazwiska miękkotematowe mają odmianę taką jak nazwiska niesłowiańskie, por. książka Puzia na temat Pirandella i Picassa, rozmowa o Puziu i jego książce o Pirandellu i Picassie (dwa ostatnie mają różne końcówki miejscownika ze względu na różne zakończenie tematu).
    Nazwisk na -o, zarówno słowiańskich, jak i niesłowiańskich, wolno nie odmieniać, należy jednak wówczas użyć ich z odmienionym imieniem, słowem pan lub pani albo innym wyrazem wskazującym na właściwy przypadek, np. dom sędziego Czubko, rozmowa z sędzią Czubko. Ogólnie znane nazwiska, tradycyjnie odmieniane po polsku, powinniśmy jednak nadal odmieniać, np. obrazy Jana Matejki, a nie obrazy Jana Matejko.
    Warto pamiętać, że nazwisk niesłowiańskich na -o akcentowanych na ostatniej sylabie w ogóle nie odmieniamy. Jednak i one lepiej wyglądają w towarzystwie odmienionego imienia, por. dramaty Hugo i dramaty Wiktora Hugo.

    Mirosław Bańko, PWN

  • (02.11.2010 - 11:39)
    Wkrótce zmieniam stan cywilny, do mojego nazwiska dołączone zostanie nazwisko męża. Jak moje nazwisko (a właściwie jego drugi człon) będzie odmieniane przez przypadki – w mianowniku brzmieć będzie Emilia Lewicka‑Kalka (ale czy „Rozmawiam z Emilią Lewicką-Kalką” czy Kalka, a „Szukam Emilii Lewickiej‑Kalki”)? I czy razem z mężem będziemy Państwo Kalka czy Kalkowie, a może jeszcze inaczej?
    Z poważaniem,
    Emilia Lewicka
    Widzę, że nie ma Pani wątpliwości, czy odmieniać swoje nazwisko rodowe. Tak samo nie trzeba ich mieć w odniesieniu do drugiego, ponieważ nazwiska zakończone na ‑a odmieniamy zawsze. Jest tu co prawda pewna różnica, bo nazwisko Lewicka ma odmianę przymiotnikową, a Kalka odmienia się jak rzeczowniki o podobnym zakończeniu, np. matka, ręka.
    Pani i pan Kalka to państwo Kalkowie (wielka litera w wyrazie państwo jest potrzebna tylko w szczególnych okolicznościach).
    Życzę szczęścia Państwu Kalkom i serdecznie Państwa Kalków pozdrawiam!

    Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski

  • (02.11.2010 - 11:41)

    odmiana nazwisk

    Dzień dobry! Czy nazwiska Gatz, Berendt odmieniają się przez przypadki w języku polskim? Ja twierdzę, że absolutnie tak, ale właściciele tych nazwisk – moi znajomi – nie chcą, aby je odmieniać. Czy mówimy Państwo Gatzowie, Berendtowie i „Zapraszamy Gatzów i Berendtów”?
    Pozdrawiam
    Zasadą w języku polskim jest odmienianie wyrazów, nieodmienność jest zaś dopuszczana w szczególnych okolicznościach lub na prawach wyjątku. Dotyczy to też nazw własnych, również obcych. Nazwiska Gatz, Berendt – jako zakończone na spółgłoskę – muszą być odmieniane, a szczególna okoliczność dotyczy przypadków, gdy są to nazwiska kobiet. Powiemy wobec tego „Spotkałem panią Gatz, Berendt”, ale „Spotkałem pana Gatza, Berendta” itd. Formy „Odwiedzą nas państwo Gatzowie, Berendtowie” i „Zapraszamy Gatzów i Berendtów” są oczywiście poprawne.
    Problem rzekomego prawa właścicieli nazwisk do decydowania o ich nieodmienności uporczywie powraca, proszę więc przeszukać nasze archiwum, w którym są porady o podobnej treści.

    Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski

  • (02.11.2010 - 11:42)

    odmiana nazwisk

    Witam!
    Jestem w trakcie przygotowywania zaproszen slubnych i bardzo proszę o pomoc w odmianie nazwisk: Panstwo Dunst, Kusmierczak, Pliszkiewicz. Dziekuje! Przepraszam za brak polskich liter, ale przebywam za granica.
    W mianowniku powinno być: państwo Dunstowie, Kuśmierczakowie, Pliszkiewiczowie. A w pozostałych przypadkach gramatycznych: „Znam (nie znam) państwa Dunstów, Kuśmierczaków, Pliszkiewiczów”, „Towarzyszymy państwu Dunstom, Kuśmierczakom, Pliszkiewiczom”, „Rozmawiam z państwem Dunstami, Kuśmierczakami, Pliszkiewiczami”, „Mówię o państwu Dunstach, Kuśmierczakach, Pliszkiewiczach”.

    Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski

  • (02.11.2010 - 11:43)
    Dzień dobry,
    proszę o informację, czy nazwisko Tondera podlega odmianie przez przypadki. Czy jest to jakiś wyjątek? Jego właściciel twierdzi, że nazwisko to nie odmienia się, a ja jestem początkującą redaktorką i bardzo zależy mi na usystematyzowaniu pewnych prawd językowych. Chodzi o użycie tego nazwiska także w tekście pisanym. Będę niezwykle wdzięczna za szybką odpowiedź.
    Pozdrawiam serdecznie
    Nazwisko Tondera, bez względu na płeć właściciela, odmieniamy z podobną łatwością jak inne polskie wyrazy z końcówką ‑a. Opinia jego posiadacza nie ma tu znaczenia, bo wyrazy – jako jednostki języka – podlegają regułom gramatyki. W takim razie musi być: D. Tondery, CMs. Tonderze, B. Tonderę, N. Tonderą.

    Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski

  • (02.11.2010 - 11:46)
    Witam serdecznie.
    Brałam niedawno udział w dyskusji, w której pojawiła się kwestia odmiany nazwisk. Padło nazwisko Miłek i pytanie, czy odmienia się je, czy nie. Moim zdaniem – tak. Jeśli zapraszamy na urodziny, to:
    - Ewę Miłek?
    - Adama Miłka?
    - Ewę i Adama Miłków?
    Czy tak? Według mnie jest to nazwisko, które odmienia się według deklinacji rzeczownikowej. Kwestia ta wzbudziła moją niepewność, ponieważ osoby je noszące twierdzą, iż ich nazwisko się nie odmienia.
    Po czyjej stronie stoi prawda?
    Nazwiska pana Miłka (!) się odmienia, nazwisko pani Miłek (!) – nie. Tak więc spośród państwa Miłków (!) jedno ma przywilej odmieniania swojego nazwiska (z którego, jak widać, nie korzysta), a drugie jest tego przywileju pozbawione (i, jak widać, wcale się na to nie skarży). Jak zwykle przy tym, uprzywilejowani są mężczyźni.
    Ten brak równouprawnienia dotyczy nazwisk rzeczownikowych. Nazwiska przymiotnikowe są sprawiedliwsze, bo jednakowo odmienne w wypadku pana Miłkowskiego (!) i pani Miłkowskiej (!).

    Mirosław Bańko, PWN

     

    odmiana nazwisk

    Witam!
    Czy istnieje zasada odmiany nazwisk? Słyszałem o takiej: „jak sobie właściciel życzy”. Jak powinno być: „Autorem książki jest pan Gołąb, Kozioł lub Połeć”? Czy „Ta książka jest autorstwa pana Gołębia, Gołąba, Kozła, Kozioła, Połcia czy Połecia”?
    Kolega z pracy nazywa się Dariusz Trzoch. Niedawno Darek otrzymał nagrodę, a wraz z nią podziękowania, na których widniał napis: „Dziękujęmy Dariuszowi Trzoch”. Czy nie powinno być napisane: „Dziękujemy Dariuszowi Trzochowi”?
    Z góry dziękuję za odpowiedź.
    Pozdrawiam.
    Zasad odmiany nazwisk mamy sporo, szczegółowe wyjaśnienia na ten temat odnajdzie Pan m.in. w Wielkim słowniku poprawnej polszczyzny pod red. A. Markowskiego oraz w moim Słowniku nazw własnych.
    Nie ma i nie może być zasady odmiany wedle kryterium „jak sobie właściciel życzy”. Język jest dobrem społecznym, a w związku z tym nadrzędny jest interes ogółu użytkowników języka, którzy muszą mieć prawo do używania wszelkich nazwisk w takiej formie, która wynika z zasad gramatyki i zwyczaju społecznego. Żądania indywidualne można respektować co najwyżej ze względów grzecznościowych.
    Teraz o problemach szczegółowych. Nazwiska mające formę rzeczowników pospolitych odmieniać można zwykle dwojako: 1) w sposób typowy (tak jak odpowiednie rzeczowniki pospolite), np. książka pana Gołębia, Kozła, Połcia; 2) w sposób nietypowy (z pominięciem oboczności) Gołąba, Kozioła, Połecia. W razie wątpliwości proszę wybrać formę drugiego typu.
    W podziękowaniach, o których mowa w pytaniu, powinno być „Dziękujemy Dariuszowi Trzochowi”. Inne formy są błędne.

    Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski

  • (03.11.2010 - 11:00)

    Widzę, że wszystkie możliwe przypadki chyba tutaj zacytowałaś.

    Ja od dawna jestem nauczony jednej zasady i nią się kieruję - WSZYSTKIE POLSKIE nazwiska się odmienia i sprawdz się to bardzo dobrze, chociaż czasami faktycznie bezpieczniej nie odmienić, żeby nie wyszło kuriozum.

     

    I tak odnośnie 1 konkretu który się pojawił wcześniej - "Sulik" - to nazwisko całkowicie ODMIENNE! Wprawdzie w przypadku kobiety faktycznie we wszsytkich przypadkach brzmi tak samo, ale to jeszcz nie dowód, że się wcale nie odmienia. W przypadku mężczyzny mamy bowiem najzwyklejszą odmianę - Sulik, Sulika, Sulikowi... itd. podobne w liczbie mnogiej. Po prostu do każdego przypadku trzeba podejść indywidualnie i się dobrze zastanowić, bo niekoniecznie najoczywistsza forma jest tą właściwą.

  • (03.11.2010 - 15:39)

    Zacytowałam tak wiele przykładów, żeby ułatwić poszukiwanie poprawnych form. Poza tym bardzo mnie irytuje nieodmienianie i staram się upowszechniać poprawne zasady, gdzie tylko się da! Nawet w umowie notarialnej kupna mieszkania niezostały odmienione nasze nazwiska, ale przyznaję się bez bicia, że głupio mi było zwracać uwagę notariuszowi...


Aby wypowiedzieć się musisz być zalogowany. Jeśli nie masz konta - zarejestruj się.

Nasi Partnerzy:
  • Magazyn Wesele
  • M&N Bridal
  • Hotel Książe Poniatowski
  • Hotel Rzeszów
  • Decoris&Art dodatki dla Panny Młodej
  • Polskie Szafiarki - blogi o modzie
  • Podziel się swoim szczęściem
  • Love my dress - blog
  • Perfect Moments - Kompleksowa organizacja ślubów
  • na-kawe.net
facebook
dar-par pinterest