Piszę chłopaka, bo nim został waszym mężem/nażeczonym był najpierw chłopakiem jakoś się do tego przygotowywałyście? Jakie było podejście waszych rodziców? Czy wiercili wam dziure w brzuchu pytając: on to na serio, na poważnie?

U mnie wyszło spontanicznie. Poprostu pewnego dnia zadzwonił, mówił że jest niedalego mnie ( byłam wtedy u rodziców) i zapytał czy wyjdę na chwilkę, no to ja powiedziałam : chodź na górę, właśnie jemy obiad.

Bosz. Ja jeśli dobrze pamiętam to kiedyś jeszcze lat wiele temu moja mama poznała mojego wtedy chłopaka dzis juz nie - w kościele przypadkiem. Tak. To było dawno temu. CHodziłam wtedy do kościoła nawet,.

A ja chodzę nadal. Czasem nawet w jakiejś przerwie, ide by posiedzieć tylko, poobserwować, jakoś to mnie uspokaja ................ tak czasem mam.

I tu przypomniała mi się anegdota: kiedyś spytana K:"co pani tu robi?", Ja:"ja tylko apacze"

W sensie ja tylko patrzę, jakoś wymamrotałam że jestem apaczem. Mina osoby pytajacej - bezbłędna :)

Hmmm...

Chyba jak przyszedł do mnie/po mnie powiedziałam : "Mamo, to mój chłopak" i tyle.

Jakoś nie przypominam sobie, żeby to mnie jakoś stresowało.

A mnie wtedy stresowało bo w ten dzień uciekłam z lekcji ... a mama kazała iśc nam do spowiedzi :D i dostałam szlaban na kompjuter na tydzień za tą labe :D

fajne pomysły, kiedyś mi sie przydadzą :)

U mnie to było tak że przyjechał któregoś dnia do mnie, wprowadziłam go do kuchni i przedstawiłam rodzicom tak normalnie.

U mnei było to dośc naturalnie:P Po prostu przyjechał raz, drugi i samo poleciało:) Nie przedstawiałam jakoś specjalnie.

Ha u mnie też jakoś tak wyszło hmm... nie mówiłam, że "to mój chłopak" ale to jakoś tak było oczywiste;) Ale na szczęście za bardzo się nie interesesowali, jakoś nie lubię gdy rodzinka jest zbyt wścibska

Próbuję sobie przypomnieć jak to było... Pamiętam, że to było jakoś przy jednej z pierwszych okazji, kiedy VJ przylecial do Polski - moi rodzice chcieli go poznać, żeby się upewnić czy nie spotykam się z jakimś szaleńcem, który mnie uprowadzi Więc umówiliśmy się, że rodzice pójdą do PUB-u, a my wpadniemy się przywitać. Całe spotkanie trwało chyba 20 min, a potem poszłam z VJ do kina :)

U mnie było na tyle śmiesznie iż jak im przedstawiłam to okazało się,że oni go znają dłużej niż ja...i tutaj był luz,bo rodzice moi i mojego M. znają się i tym oto sposobem moi rodzice znają Macieja.