Pamietacie jak informowaliście rodziców o tym? Baliście się? Co czuliście? I jakie były ich reakcje?

A może mieliście tradycyjne oświadczyny z proszeniem ojca o rękę?

Justyno niedobra dziewczyno .... zaczęłaś temat, i zapomniałaś już na wstępie napisać o "swoich zaręczynach" :)

Ja ostatnio poinformowałam moich rodziców że z kimś mi pstrykło. Po serii pytań mama jest nawet na tak :D

u nas nie było strachu może dlatego, że moi rodzice już nie mogli się doczekać kiedy to nastąpi. Kiedy zadzwoniłam do moich rodziców i ich o tym poinformowałam to usłyszałam "wreszcie się zdecydowaliście :)". Co czułam? Wielkie podekscytowanie i szczęście.

No masz rację LO. Juz nadrabiam.

My byliśmy przez teściów wysyłani do ołtarza już parę lat. Jak więc znaleźliśmy salę i wybraliśmy termin powiedzieliśmy, że bierzemy ślub. Teściowie najpierw odetchnęli i się ucieszyli a jak się dowiedzieli, że już wybraliśmy salę bez pytania ich o zdanie, to postanowili wynajać drugą. Tu potoczyła się mała bitwa i stanęło na naszym. Moi rodzice się ucieszyli bez szemrania.

Ponieważ moje zaręczyny odbyły się na Kubie, więc ze względu na różnicę czasu wysłałam tylko mojemu tacie smsa, żeby jak wstanie rano to przeczytał. A jak my wstaliśmy na drugi dzień, to zadzwoniliśmy już oficjalnie :)

Oczywiście bardzo się cieszyli, bo trzymali (i nadal trzymają) za nas kciuki, wszyscy uważają że jesteśmy dobraną parą (teściowie też) więc nie było żadnego strachu tylko RADOŚĆ :)

moi rodzice byli bardzo zaskoczeni zaręczyliśmy się w moją impreze urodzinową najpierw poszliśmy w nasze ulubione miejsce i tam się zareczyliśmy a na urodzinach oznajmiliśmy to rodzicą mama się popłakała z zaskoczenia tata tez sie wzruszył ale powiedzieli,że już nam dają swoje błogosławieństwo w sumie balismy się troche ich reakcji bo jestesmy młodzi,ale wszystko poszło super,a tesciowie(przyszli)też się cieszyli oczywiscie swoje musieli powiedzieć rozmowy itd.ale ogólnie myśle,że to był szczesliwy dzień:)dla nas bardzo!!!:)

Mój mąż oświadczył się podczas urlopu, który spędzałam z mamą w Zakopanem zatem była I osobą, któa się dowiedziała...paredziesiat minut po! :)

Bardzo się cieszyła i gratulowała :)

Na drugi dzień dowiedziała się reszta rodzinki.

Wspominam to bardzo mile...wspaniałe uczucie byc na początku planowania swojego ślubu :):):)

Racja. Ja teraz mam okazję pomagać siostrze ciotecznej, u której będziemy świadkami. Teraz mam już trochę doświadczenia w temacie, bo jednak doświadczenie najlepiej zdobywa się przy organizacji ślubu własnego i ta pomoc jest konstruktywna. ;-)

I muszę się przyznać, że sprawia mi to przyjemność.

A ja się stresowałam okropnie.

Moj mi sie oswiadczyl przy rodzicach :) (moi rodzice i jego mama przyjechali nas odwiedzic). Nie bylo oficjalnie tylko zupelnie na luzie. Wszedl do domu z kwiatami i ukleknal i dopiero po chwili rodzice sie zorientowali co sie dzieje Potem poszlismy do restauracji. Bylo naprawde super:) I rodzice tez sie cieszyli ze mogli uczestniczyc w tym wydarzeniu :)